DIE TAFEL IS AMPER GEDEK … Liewe vriende Die tafel van die jaar is al amper heeltemal gedek. Om die waarheid te sê, ons staan amper gereed om te begin afdek. Dalk laat hierdie gedagte jou ongemaklik rondskuif. Dalk bring dit ’n klomp emosies na vore. “Hierdie jaar was nie lekker nie.” “Sjoe, ek weet nie of ek al my werk gaan klaarkry nie.” “Hoe gaan ek alles gedoen kry wat nog moet gebeur?” Dit is interessant hoe ’n eenvoudige stelling soos hierdie ons ongemaklik kan maak en ons amper op ’n hoop kan jaag. Waarom? Hoekom? Is die stroom waarin ons onsself bevind so sterk dat ons nie meer stroomop kan staan en asemhaal nie? Of het ons dit doodeenvoudig nie meer agtergekom nie? Is daar regtig niks meer om voor dankbaar te wees nie? In Getsemane was Jesus se aardse tafel ook amper op die punt om afgedek te word. Ons lees: “Toe sê Hy vir hulle: ‘My siel is diep bedroef, tot die dood toe. Bly hier en waak saam met My.’” — Matteus 26:38 Ons lees egter ook verder: “Toe kom Hy by die dissipels en sê vir hulle: ‘Julle slaap en rus nog steeds? Kyk, die uur het aangebreek, en die Seun van die Mens word in die hande van sondaars oorgelewer.’” — Matteus 26:45 Wat sê dit vir jou en my te midde van ons eie ongemak? Om benoud te raak, is iets wat Christus self verstaan. Hy ken die gewig van angs, hartseer en onsekerheid. Maar te midde van sy benoudheid het Hy Hom in afhanklikheid tot die Vader gewend. Daarna het Hy opgestaan en die pad vorentoe aangedurf. Dalk is dit juis iets wat ek en jy hierdie week hieruit kan leer: om stil te word en weer te onthou dat dit nie ek en jy is wat die tafel dek nie. Ons is nie in beheer van alles wat gebeur of van alles wat nog voorlê nie. Ons kan egter leer om in afhanklikheid van God die lewe tegemoet te gaan. Saam hiermee wil ek jou herinner aan die storie wat ek die afgelope twee weke ’n paar keer gedeel het: “Ons belydenisklas vra ons om ‘10 000 Reasons’ te sing, want ons het baie om voor dankbaar te wees.” Dalk kan jy hierdie week die waagmoed bymekaarskraap om stil te word. Gaan oefen, drink ’n koppie koffie, stap ’n ent of doen enigiets wat jou help om tot rus te kom. Dink dan aan net een ding waarvoor jy dankbaar is. Haal asem. Onthou dat jy nie die tafel hoef te dek nie. Jy hoef nie alles self te beheer of al die antwoorde te hê nie. Staan dan op en leef verder — nie vanuit jou eie krag en beheer nie, maar vanuit afhanklikheid van God. Mag ons hierdie week weer leer om, selfs te midde van ons ongemak, raak te sien dat daar steeds rede is om dankbaar te wees. Groete Ds. Drian Viljoen