Liewe vriende Die lewe kan in ’n oogwink verander — vir goed of vir sleg. Dit kan na enige kant toe draai. Verlede week het ek ’n gemeentelid in die Wilgers Hospitaal besoek. Voor ek gaan inloer het, het ek iets by die koffiewinkel geëet. Terwyl ek daar sit, sien ek deur die venster by die ongevalle-eenheid ’n vrou wat snak na haar asem soos sy huil. Sy staan met haar hande bo haar kop en stort later inmekaar. Net toe ek wou opstaan om na haar toe te stap, het ’n familielid haar kom ondersteun. Maar my gedagtes het by daardie oomblik vasgesteek: “Wat het sy nou beleef?” “Het sy ’n ouer verloor?” “Het sy ’n kind verloor?” “In watter toestand was die persoon wat sy haastig hierheen gebring het?” Kort daarna kom die “wat as”-gedagtes: “Wat as dit ek was?” “Wat as dit my kind, my vrou of my ouer was?” Vir ’n oomblik dink ’n mens anders oor die lewe. Dis asof alles vir ’n oomblik in perspektief kom nadat daardie koue rilling teen jou rug afgeloop het. Vriende, ek en jy het geen beheer oor wat die lewe môre na ons kant toe kan bring nie. Maar ons moet waak daarteen om eendag met “wat as” vasgevang te word — spyt omdat ons nie die oomblikke, die mense en die hier en nou genoeg waardeer het nie. En saam daarmee moet ons ook nie só bekommerd raak oor die toekoms en wat moontlik kan gebeur nie. Matteus 6:25-34 sê: “Daarom sê Ek vir julle: Moet julle nie bekommer oor julle lewe, oor wat julle sal eet of drink nie, of oor julle liggaam, wat julle sal aantrek nie. Is die lewe nie belangriker as kos en die liggaam as klere nie? Kyk na die voëls van die hemel: Hulle saai nie en maai nie en maak nie in skure bymekaar nie, en tog sorg julle hemelse Vader vir hulle. Is julle nie baie meer werd as hulle nie? Wie van julle kan deur hom te bekommer een uur by sy lewe voeg?” Hoe help dit ons? Dit herinner ons dat die Here saam met ons stap — in die mooi én in die swaar. Soms sorg Hy fisies, soms emosioneel; deur mense, deur omstandighede, deur ondersteuning wanneer ons dit die nodigste het. Hy is langs ons elke dag — nie net wanneer dit goed gaan nie, maar ook in tye van nood. Daarom wil ek jou vandag uitnooi: Moenie dat die “wat asse” jou week oorheers nie. Maak tyd vir jou mense. Maak tyd vir jou vrou, jou man, jou kinders, jou familie en jou vriende. Doen moeite. Wees teenwoordig. Want jy en ek het nie beheer oor wat tyd bring nie — ons het net beheer oor hoe ons die tyd gebruik wat vir ons gegee is. Alles kan in ’n oogwink verander. Groete Ds Drian